Okdağ, ok ve dağ sözcüklerinden kurulmuştur. Ok, Ana Türkçe *ok'a dayanır ve yaydan atılan silahtır. Dağ, Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *tāg sözcüğüne dayanır; Eski Türkçede tağ biçiminde görülür. Vikisözlük dağ için ayrıca hayvanlara kızgın demirle vurulan damga ve aşk ya da acının bıraktığı derin iz anlamlarını kaydeder; Türkçe sürüm sözcüğü erkek adı ve soyadı olarak da gösterir. TDK adı dağlarda gezen okçu diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Oldağ yalnızca bir sesle ayrılır; Otağ ise ses bakımından çok yakın ama ayrı bir sözcüktür. Oktar, Oktan ve Oktuğ da ok ile başlayan iki heceli erkek adlarıdır. Okdağ iki hecede okunur (Ok-dağ); sondaki ğ tek başına söylenirken önceki a'yı uzatır, ek geldiğinde ise iki ünlü arasında yumuşar: Okdağ'a, Okdağ'ın.