Okakın, ok ve akın sözcüklerinden oluşur. Ok, Ana Türkçe *ok sözcüğüne dayanır ve yaydan atılan silahın adıdır. Akın, Osmanlıcada sel gibi coşkuyla akma ve baskın anlamlarıyla görülür; Vikisözlük sözcüğü Ana Türkçe *akïn (akış) ve *ak- (akmak) köküne bağlar. Bugün akın, düşman topraklarına yapılan toplu saldırıyı ve bir şeyin arkası kesilmeden gelişini anlatır. İki öğe birlikte ok yağmuru gibi bir saldırıyı anlatır; TDK de adı oklarla yapılan saldırı diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Özakın ve Gürakın aynı akın öğesiyle biter; Okatan ve Okutan ise ok ile başlar. Okakın üç hecede okunur (O-ka-kın); hece sınırı nedeniyle ok'un k'si ikinci heceye geçer. Ekler kalın ünlülüdür: Okakın'a, Okakın'ın. Akın sözcüğü Vikisözlük'te ayrıca erkek adı ve soyadı olarak da kayıtlıdır.