Mülâzım, Arapça lüzum kökünden gelir ve bir şeye bağlı kalan, ayrılmayan anlamını taşır; Nişanyan Adlar sözcüğü aday diye karşılar. Kayda göre sözcüğün Arapçada kullanımı sınırlıdır; Osmanlı terminolojisinde ise yedek subay, teğmen ya da yardımcı öğretmen anlamlarında kullanılmıştır. TDK sözlüğü de adı bırakmayıp tutunan, ayrıca işe girmeden önce ücretsiz staj yapan kişi diye açıklar.
Askerî rütbe adı olarak bilindiğinden ad, okulda ya da resmî ortamlarda bir unvan gibi algılanabilir. Üç heceli adda ortadaki â uzun okunur; nüfus kayıtlarında şapkasız Mülazım yazımı da görülür. Benzer isimler arasındaki Hazım ve Nazım aynı -zım sonuyla biten Arapça kökenli adlardır.