Mezun, Arapça maʔḏūn sözcüğünden Osmanlıca yoluyla Türkçeye geçmiştir; bu sözcük “izin vermek” anlamındaki fiilin edilgen ortacıdır. Nişanyan Adlar adı “yetkili, izin verilmiş” diye karşılar. Vikisözlük sözcüğün Türkçedeki üç anlamını sıralar: bir okulu bitirip diploma almış, izinli ve bir iş için yetkilendirilmiş.
Bugün sözcük en çok okul bitirenler için kullanıldığından Mezun adı duyulduğunda ilk akla gelen bu anlamdır. İki heceli bir erkek adıdır ve ek alırken yazımı değişmez: Mezun'un, Mezun'a. Sesçe Memnun ve Mevzun gibi m ile açılan Arapça adlara yakındır.