Meftun, Arapça maftūn sözcüğünden Osmanlıca yoluyla Türkçeye geçmiş bir erkek adıdır; özgün yazımı مفتون. Nişanyan Adlar adı “kendini adamış, bağlı” diye karşılar. Türkçe sözlükte meftun, gönül vermiş, tutkun, vurulmuş anlamlarıyla geçer; meftun olmak bir şeye ya da birine hayran kalmak demektir.
TDK kaydı bu anlamlara şaşkınlık ve hayranlığı da ekler. Kadınlara verilen biçimi Meftune'dir. İki heceli adın sonundaki n ek alırken değişmez: Meftun'un, Meftun'a. Memnun ve Mevzun gibi me- ile başlayıp -un ile biten Arapça kökenli adlarla aynı kalıptadır.