Meziyet, Arapça maziyya sözcüğünden Osmanlıca meziyyet biçimiyle Türkçeye geçmiş bir kadın adıdır; özgün yazımı مزيّة. Nişanyan Adlar adı tek kelimeyle “erdem” diye verir. Osmanlıcada sözcük üstünlük ve beğenilecek nitelik anlamlarında, edebî bir metnin beğenilen yanı için de kullanılırdı.
Türkçe sözlükte meziyet, bir kişiyi ya da nesneyi benzerlerinden üstün gösteren nitelik diye açıklanır; TDK kaydı da aynı anlamı verir. Sondaki -et, Meserret, Mesadet ve Mehabet gibi kadın adlarında da vardır. Üç heceli adın sonundaki t ek alırken korunur: Meziyet'in, Meziyet'e.