Medih, Arapça madḥ sözcüğünden Osmanlıca medh ya da medih biçimiyle Türkçeye geçmiştir; ad Arap yazısında مديح biçimiyle de geçer. Türkçe sözlükte medih, övme, övgü demektir; TDK kaydı da adı “övme” diye açıklar. Nişanyan Adlar ise adı “övülen” diye karşılar; iki okuma aynı kökün eylem ve sonuç yönlerini gösterir.
Aynı kökten methiye sözcüğü Türkçede övgü anlamındadır; Memduh (övülmüş) adı da bu ailedendir. Kadınlara verilen biçimi Mediha'dır. İki heceli, h ile biten ad ek alırken değişmez: Medih'in, Medih'e.