Fetih, Arapça feth sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'a göre temel anlamı “açma”dır; özgün yazımı فَتْح biçimindedir. Sözcük Kur'an'da geçer ve bir surenin adıdır. Nişanyan, adın “fetih, zaptetme, zorla alma” anlamına gelebildiği gibi “gönlün, ruhun açılması” anlamını da taşıyabileceğini vurgular. TDK sözlüğü adı “açma; alma, zaptetme” diye açıklar.
Gündelik Türkçede fetih sözcüğü daha çok savaşla bir kenti alma anlamıyla bilindiğinden ad, ilk duyulduğunda bu çağrışımı uyandırır; Nişanyan'ın belirttiği “açılma” anlamını bilmek adı yumuşatır. Fe-tih diye iki hecede söylenir. Aynı kökten gelen Fethi, Fethiye ve Fettah, benzer isimler arasında yer alan akraba adlardır.