Fettah, Allah'ın güzel adlarından biridir; Kubbealtı Lugatı onu kapalı olanı, lütuf ve rahmet kapılarını açan anlamında esmâ-i hüsnâ arasında sayar. Sözcük Arapça fetḥ “açmak” kökünden gelir; Türkçedeki fetih sözcüğü de bu köktendir. Nişanyan Adlar'da adın karşılığı “açan”dır ve kaynak, adın birçok örnekte Abdülfettah, yani “Fettah'ın kulu” adının yerine kullanıldığını belirtir.
Bu yüzden Fettah, tek başına bir ad gibi görünse de çoğu örnekte daha uzun bir bileşiğin kısalmış hâlidir. Çift t ile söylenir ve ikinci hecesi vurguyla öne çıkar. Benzer isimler arasındaki Fethullah, Feyzullah ve Fevzullah aynı f sesiyle başlayan, Allah adıyla kurulmuş bileşiklerdir; Feyyaz ise başka bir Arapça sıfattan gelir.