Masum, Arapçada günahsız ve suçsuz olanı anlatır; Nişanyan Adlar adı Mahsum başlığı altında kaydeder ve özgün yazımını معصوم olarak verir. Kayıttaki not adın kökenini dinî bir çerçeveye oturtur: ad genellikle Alevilerin ve Şiilerin şehit saydığı On Dört Masum-i Pak'a gönderme yapar. Mahsum biçimi ise Arapçadaki ayn sesinin h olarak söylenmesinden gelir; Nişanyan bu söyleyişin Kürtçe ağızlarda olağan olduğunu belirtir.
TDK sözcüğe küçük çocuk ve saf, temiz anlamlarını da ekler; bu yönüyle bebek adı olarak anlamı herkesçe hemen anlaşılır. Ma-sum diye iki hecede okunur, m ile biter ve ekleri kalın alır (Masum'un, Masum'a). Benzer isimler arasındaki Mahsum adın bölgesel söylenişi, Mazlum ise aynı kalıpta kurulmuş bir erkek adıdır.