Nasuh, Arapça نصوح sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar adı “sadık, içten” anlamıyla karşılar. Sözcük, Türkçede de bilinen “tövbe-i nasuh” ifadesiyle tanınır: bir daha dönmemek üzere, içtenlikle yapılan tövbeyi anlatır. Kök, nasihat sözcüğüyle aynıdır; TDK sözlüğü de adı öğüt veren, temiz ve saf kişi diye açıklar.
Nasuhi, bu ada aitlik bildiren -i eki getirilerek kurulmuş bir biçimdir. Benzer isimler arasındaki Nasih ve Nezih ile sesçe yakındır. Ad Na-suh diye okunur; sondaki h yazımda da söyleyişte de korunur.