Leylâgül, Arapça Leyla ile Farsça gül sözcüklerinin birleşmesinden oluşan bir addır. Nişanyan Adlar Leyla için “gece” anlamını verir ve bu adın Hz. Muhammed'in çevresindeki pek çok kadının adı olduğunu belirtir; özgün yazımı لَيلَى. Arap edebiyatından doğan Leyla ile Mecnun hikâyesi, Farsçada Molla Cami'nin, Türkçede Fuzuli'nin ünlü eserlerine konu olmuştur. TDK adı siyah saçlı güzel kadın diye açıklar; bu açıklama gece anlamından yola çıkan bir yorumdur.
İkinci parçadaki gül adı açıkça kız adı yapar ve Leyla'ya çiçek çağrışımı ekler. Ley-lâ-gül diye üç hecede okunur, ekler son hecedeki ü'ye uyar (Leylâgül'ün, Leylâgül'e). Benzer isimler arasındaki Şeydagül ve Edagül de bir adın sonuna -gül eklenerek kurulmuş biçimlerdir.