Edagül, Eda ile gül sözcüklerinin birleşimidir. Nişanyan, Eda'yı Farsça kökenli olarak “tavır, eda, söyleyiş” anlamıyla açıklar. Arapçada ise aynı sesle söylenen ayrı bir sözcük, edâ, “bir borcu ya da yükümlülüğü yerine getirmek” anlamına gelir; Nişanyan iki anlamın da kastedilmiş olabileceğini not eder. Gül, Türk kız adlarında en sık kullanılan sonlardan biridir.
TDK kaydında “nazlı güzel” anlamıyla geçer. Benzer isimler arasındaki Neşegül ve Leylâgül de gül ile biter; Edadil ise Eda'yı dil (gönül) öğesiyle birleştirir.