Köz, Ana Türkçe *kȫŕ (kızgın kömür) sözcüğünden gelir ve iyice yanmış, ateşi içinde tutan odun ya da kömür parçasını anlatır. Vikisözlük, kor sözcüğünü de köz ile akraba gösterir ve sözcük için ayrıca közlenmiş, ateşte pişirilmiş anlamını kaydeder. TDK adı içinde küçük korlar saklayan kül ve kızgın ateş parçası diye açıklar; iki kaynak aynı imgede buluşur.
Tek heceli Köz, söylenmesi en kolay adlardan biridir; ince ve yuvarlak ünlüsü nedeniyle ekler ü ve e sesine uyar: Köz'e, Köz'ün. Türkçe Vikisözlük sözcüğü bir soyadı olarak da kaydeder. Benzer isimler arasındaki Akköz, Teköz ve Türköz aynı öğeyle biten adlardır; Töz ise ses bakımından en yakın tek heceli addır. Kısa yapısı uzun bir ikinci adla dengelenebilir.