Giz, “sır” anlamındaki Yeni Türkçe sözcüğün ad olarak kullanılmasıdır; Nişanyan Adlar da adı Yeni Türkçe adlar arasında sayar ve karşılığını “sır” diye verir. Nişanyan Sözlük sözcüğün nasıl doğduğunu açıkça yazar: giz, gizlemek ve gizli sözcüklerinden keyfi bir yöntemle geriye doğru türetilmiştir. Yani önce gizli ve gizlemek vardı; giz, onların kökü sayılarak sonradan çıkarıldı.
Sözcüğün ilk tanığı 1935 tarihli Osmanlıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu'dur; orada giz, esrar, râz ve sır karşılığı olarak önerilir. Sözlüğe göre Eski Türkçedeki kiz ve Türkiye Türkçesindeki “kutu, sandık” anlamlı giz ile bağı yalnız dolaylıdır. Gizem ve gizil gibi sözcükler de bu yeni kökten türetilmiştir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı saklanan şey, sır diye açıklar. Tek heceli ad, z ile bittiği için ek alırken Giz'i, Giz'e biçimini alır.