Koryürek, kor ve yürek sözcüklerinden oluşur. Kor, Ana Türkçe *kōr biçiminden gelir; yanıp ateşe dönüşmüş odun ve kömürü anlatır, mecazen de büyük acı demektir. Yürek, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *yürek'e dayanır; Eski Türkçede de yürek olarak geçer, Azericedeki ürək ve Kazakçadaki jürek akrabalarıdır. Türkçe Vikisözlük'e göre sözcük yürümek, yaşamak anlamındaki fiilden türemiş olabilir; anlamları kalp, gönül, cesaret ve mertliktir. TDK adı sıcak, ateşli bir kalbe sahip kişi diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Tokyürek aynı yürek öğesini taşır; Koryiğit ise aynı kor öğesiyle başlar. Koryürek üç hecede okunur (Kor-yü-rek); ü ve e ince ünlüleri nedeniyle ekler e'li gelir: Koryürek'e, Koryürek'in. Kor sözcüğünün mecazen acı anlamı da taşıdığını bilmek iyi olur; adın TDK'deki yorumu ise sıcaklık ve ateşlilik yönündedir.