Konur, Türkçede genellikle kestane rengini, kahverengiyi anlatan bir sözcüktür. Nişanyan Adlar bu bilgiyi Konuralp kaydında verir ve sözcüğe “yiğit, cesur” anlamının Dil Devrimi döneminde yüklendiğini ekler. TDK'nin açık sarımsı renk, yanık kırmızı, gururlu, yiğit ve inatçı gibi geniş anlam yelpazesi de sözcüğün hem renk hem karakter bildiren kullanımlarını gösterir. Adın tarihteki en tanınmış taşıyıcısı, Osmanlı Beyliği'nin ilk yıllarında Mudurnu ile Düzce'yi alan Konur Alp'tir.
Konuralp adının kısa biçimi gibi de duyulur ve onun tarihî çağrışımını daha yalın bir sesle taşır. Ko-nur diye okunan ad r ile bittiği için ünlüyle başlayan bir soyadına kolayca bağlanır; kısa olduğundan ikinci isimle birlikte de rahat kullanılır. Benzer isimler arasındaki Kongur ve Ongur ses yapısı olarak yakın adlardır.