Konuralp, konur ve alp sözcüklerinden kurulmuş Eski Türkçe kökenli bir addır; Nişanyan Adlar anlamını “esmer yiğit” diye verir. Ad doğrudan tarihî bir kişiye bağlanır: 14. yüzyılda yaşayan Konur Alp, Osmanlı Beyliği kurulurken Mudurnu ile Düzce'yi alan bir savaşçıdır. Ziyaret yeri olan türbeleri Söğüt ve Düzce'dedir. Nişanyan, konur sözcüğünün Türkçede genellikle kestane rengi, kahverengi anlamına geldiğini, “yiğit” anlamının ise Dil Devrimi döneminde eklendiğini belirtir.
Alp ile biten adların hepsi gibi sert p sesiyle kapanır; ünlüyle başlayan ek alınca yazıda p korunur (Konuralp'in, Konuralp'e). Ko-nu-ralp diye üç hecede okunur ve kısa bir soyadıyla daha dengeli durur. Benzer isimler arasındaki Onuralp ve Baturalp aynı -alp sonlu yapıda kurulmuş adlardır.