Kıraner, kırmak fiilinin sıfat-fiil biçimi kıran ile er sözcüğünden oluşur; ad, Kıranalp ile aynı yapıyı taşır. Kırmak, Ana Türkçe *kïr- fiilinden gelir ve parçalamak, kırıp dağıtmak anlamlarının yanında yok etmek anlamını da taşır. -an eki fiillerden “yapan” anlamında sıfat-fiil türetir. Er, Ana Türkçe *ēr sözcüğüne dayanır; erkek, yiğit, savaşçı demektir. TDK adı düşmanı bozguna uğratan kişi diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Kılıçer, Kıvançer ve Akaner de er ile biter. Kıraner üç hecede okunur (Kı-ra-ner); ilk iki hece kalın, son hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Kıraner'e, Kıraner'in. Kıranalp ile birlikte düşünüldüğünde, iki adın aynı fiile alp ve er gibi iki ayrı yiğitlik sözcüğü eklediği görülür.