Kıranalp, kırmak fiilinin sıfat-fiil biçimi kıran ile alp sözcüğünden kurulmuştur. Kırmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kïr- fiiline dayanır; Azerice qırmaq, Türkmence gyrmak ve Özbekçe qirmoq aynı kökten gelir. Sözcük bir şeyi parçalamak anlamının yanında öldürmek, yok etmek anlamını da taşır. Alp, Ana Türkçe *alp sözcüğünden gelir; zor, çetin ve savaşçı anlamlarından bugünkü yiğit, kahraman anlamına ulaşmıştır. Birlikte düşmanı kıran yiğit anlamı doğar; TDK'nin açıklaması da düşmanı yenip dağıtan bir kahramanı anlatır.
Benzer isimler arasındaki Baranalp, Boranalp ve Kargınalp de -nalp sesiyle biten adlardır; Kıraner ise aynı kıran öğesini er ile birleştirir. Kıranalp üç hecede okunur (Kı-ra-nalp); hece sınırı nedeniyle kıran'ın n'si alp'e bağlanır. Ekler kalın ünlülüdür: Kıranalp'a, Kıranalp'ın.