Kanbay, kanmak fiilinin kökü kan- ile bay sözcüğünden kurulmuş bir erkek adıdır. Kanmak, Ana Türkçe *kān- fiiline dayanır ve ilk anlamı doymak, hoşnut olmaktır; Osmanlıcada da susuzluğunu gidermek ve bir şeye ikna olmak anlamlarını taşımıştır. Bay, Ana Türkçe *bāy sözcüğünden gelir ve zengin, soylu, çok demektir. İki öğe de bolluk ve doygunluk fikrine işaret ettiği için TDK'nin adı varlıklı, doymuş kişi diye açıklaması kökenle uyumludur.
Kambay ile yalnızca bir harf farkıyla ayrıldığı için iki ad kolayca karıştırılabilir; anlamları ise birbirinden tamamen farklıdır. Kanbay iki hecede söylenir (Kan-bay). Yazıdaki n, söyleyişte b'nin etkisiyle m'ye yaklaşabilir; bu da iki adın duyuşta birbirine benzemesine yol açar. Ekler kalın ünlülüdür: Kanbay'a, Kanbay'ın. Benzer isimler arasındaki Sanbay ve Çağbay da bay ile biter.