İsmihan'ın kökeni, Nişanyan Adlar'a göre belirsizdir. Ad başlıca Esmahan, İsmihan, İsmahan ve İsmihani biçimlerinde görülür. II. Selim'in kızı ve Sokollu Mehmet Paşa'nın eşi İsmihan Sultan (1545-1585), adın 16. yüzyılda kullanıldığını gösterir. Ad bugün Endonezyalı Müslümanlar ve Kürtler arasında da yaşadığı için Nişanyan, Türkçe “ism-i han”, yani hanın adı yorumunu kabul edilemez bulur ve bazı durumlarda Asuman ya da Asumanî adıyla ilişkili olabileceğini düşünür. Bu yüzden TDK'nin hükümdara yakışır bir adı olan kişi açıklaması kesin bir bilgi sayılmamalıdır.
Kayda göre İsmihan biçimi Sivas, Malatya ve Adıyaman geleneğinde, İsmahan ve İsmehan Afyon, Konya ve Antalya'da, Esmehan ise Hatay ve Çukurova'da yerleşiktir; İsman ise Bulgaristan göçmenlerine özgüdür. Üç heceli ad “is-mi-han” diye okunur.