Işınkan, ışın ve kan öğelerinden oluşur. Işın, ışık demetini anlatır ve Vikisözlük'e göre Ana Türkçe *yaĺ(č)- (parlamak) köküne dayanır; Çuvaşçadaki śiś̬ĕm ve Özbekçedeki yashin gibi akrabaları şimşek anlamındadır. Kan, Osmanlıca yoluyla Ana Türkçe *kān sözcüğünden gelir ve Vikisözlük'te erkek adı olarak da kayıtlıdır. TDK, kan'ı soy anlamında yorumlayarak adı parlak yüzlü, aya benzetilen bir aileden gelen biri diye açıklar; ay benzetmesi köklerden değil, bu yorumdan gelir.
Işıkkan ile yapı bakımından ikizdir: iki ad da kan ile biter, ilk öğeleri ise ışık ve ışın sözcükleridir. Benzer isimler arasındaki Işınhan ve Işıltan da aynı aydınlık ailesindendir. Işınkan (I-şın-kan) kalın ünlülüdür ve ekler a'lı gelir: Işınkan'a, Işınkan'ın. Ortadaki nk ünsüz kümesinde n, k'nin etkisiyle hafifçe genizden söylenir.