Işınhan, ışın ve han sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Işın, ışık demeti anlamına gelir; Osmanlıcadaki ışın sözcüğü parıltıyı ve şimşek ışığını anlatırdı. Vikisözlük, sözcüğü Eski Uygurcadaki yaşın (şimşek) ile ilişkilendirir ve Ana Türkçe *yaĺ(č)- (parlamak, alev almak) köküne bağlar. Han, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *kagan biçimine uzanır; kağan ve hakan ile aynı kökten gelir ve hükümdar demektir. TDK adı yüzü ay gibi parlayan bir hükümdar diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Işıkhan bu adla yalnızca bir harf farkıyla ayrılır; anlamları da yakındır, biri ışın, öbürü ışık sözcüğüne dayanır. Işınkan ise han yerine kan öğesini taşır. Işınhan üç hecede okunur (I-şın-han); ortadaki n ile h yan yana gelir ve h'nin belirgin söylenmesi adın doğru anlaşılmasını sağlar. Ekler kalın ünlülüdür: Işınhan'a, Işınhan'ın.