İnkılâp, Arapça kökenli bir sözcüktür ve özgün yazımı إنقلاب biçimindedir. Nişanyan Adlar'a göre sözcük Arapçada dönüşme, altüst olma anlamı taşır; Türkçede ise 20. yüzyılın başından itibaren Fransızca révolution karşılığı olarak, yani devrim anlamında kullanılmıştır. Kaydın notu ilginç bir ayrıntı da ekler: ikinci hece yumuşak söylendiğinde aynı biçim Arapçada köpekleşme gibi bir anlama da gelebilir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı devrim ve bir durumdan ötekine geçiş diye açıklar.
Bir kavramı ad olarak taşıyan bu seçenek, benzer isimler arasındaki İstiklâl ve İstikbal ile aynı türdendir. Yazımda â şapkalı yazılır ve “in-kı-lâp” diye, son hecedeki a uzatılarak okunur. Ünlüyle başlayan ek aldığında son ses b gibi söylenir, ancak yazımda p korunur: İnkılâp'ı.