Ilıcan, ılı ve can sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Ilı, ılık sözcüğünün bir biçimidir; ikisi de Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *yïlïg (sıcak, ılık) sözcüğüne dayanır ve Vikisözlük onları aynı kökün ikizleri olarak gösterir. Ilık, soğukla sıcak arasındaki yumuşak sıcaklığı anlatır. Can, Farsça cān sözcüğünden gelir ve ruh, hayat, gönül demektir. İki öğe birlikte sıcak bir gönül imgesini kurar; TDK adı sıcakkanlı kişi olarak açıklar.
Ad hem kız hem erkek çocuklar için kullanılır. Üç hecede okunur (I-lı-can) ve baştan sona kalın ünlülüdür: Ilıcan'a, Ilıcan'ın. Baştaki büyük I, Türkçe karakter desteklemeyen sistemlerde İ'ye dönüşebildiği için resmî belgelerde yazımın denetlenmesi yararlıdır. Benzer isimler arasındaki Bircan, Ağacan ve Abacan da can ile biten adlardır.