İlbeg, il ve beg sözcüklerinden kurulmuş görünür; ikinci öğe bey'in eski biçimidir. Nişanyan Sözlük'e göre bey, Eski Türkçe bég “reis, şef, soylu kişi” sözcüğünden gelir. İl ise aynı sözlükte Eski Türkçe “devlet” anlamındadır; Orhun Yazıtları'nda Türk halkının kurduğu devletin yıkılmasına izin verdiği anlatılırken bu sözcük kullanılır. Bu okumaya göre ad “devletin beyi, ülkenin yöneticisi” demektir.
Nişanyan Adlar bu adı Elbeyi kaydı altında ele alır ve karşılığını “devletin hükümdarı, buyruk” diye verir. Kaynağın notuna göre 14. yüzyılda yaşamış Hacı İlbegi, Osmanlı Beyliği'nin erken dönemindeki önemli komutanlardandır. Bey'in Eski Türkçedeki bég biçimini hatırlatan söyleyişiyle İlbeg, İlbey adının yakın bir biçimidir. Benzer isimler arasındaki İlhan da il öğesini bir yönetici unvanıyla birleştirir.