Hüsnüye, Hüsniye adının Türkçe ses uyumuna göre yuvarlaklaşmış söyleyişidir: ilk hecedeki ü, sonraki heceyi de kendine benzetir. Ad, Nişanyan Adlar'da Hüsniye kaydı altında anılır ve orada Hüsni adının kadın karşılığı olarak açıklanır. Kökteki Arapça hüsn sözcüğü Kubbealtı Lugatı'na göre güzellik demektir; sözlük bu sözcüğün karşıtı olarak kubuh, yani çirkinlik sözcüğünü verir.
Resmî kayıtta Hüsniye ile Hüsnüye ayrı yazımlar olarak geçtiğinden, belgelerde ve okul kayıtlarında hep aynı biçimin kullanılması karışıklığı önler. Sözlükteki hüsn-i ibtida ve hüsn-i inşad gibi terimler, sözcüğün yalnız yüz güzelliği için değil sözün ve okuyuşun güzelliği için de kullanıldığını gösterir. Benzer adlardan Bahriye, Kumriye ve Şevkiye de -iye ile biten eski kız adlarıdır.