Bahriye, Arapça bahrî sıfatının dişil biçimidir ve Nişanyan Adlar'da “denize ait” diye açıklanır; özgün yazımı بَحْرِية biçimindedir. Kayda göre bu sıfat, Hz. Ali'nin kardeşi Cafer'in eşi Esma'ya denizi geçerek Habeşistan'a göç ettiği için verilmiştir. Nişanyan, erkek adlarında aynı sözcüğün “Deniz Kuvvetleri” anlamında kullanıldığını da belirtir; Osmanlı'da donanmaya Bahriye denmesi bu kullanımın kaynağıdır.
Tarihî göç hikâyesine bağlanması, ada salt “denizle ilgili” anlamından daha derin bir çağrışım kazandırır. Benzer isimler arasındaki Badiye ve Şevkiye aynı -iye ekiyle biten kadın adlarıdır.