Hüsniye, Arapça hüsn (hüsün) sözcüğüne dayanır ve Nişanyan Adlar'a göre Hüsni adının kadın biçimidir. Kubbealtı Lugatı hüsnü güzellik diye açıklar ve karşıtının kubuh, yani çirkinlik olduğunu belirtir. Sözlüğün aktardığı bir alıntıya göre eski dilde güzelliği anlatan çok sayıda sözcük vardı; hüsn bunlardan biriydi ve çoğu zaman “hüsn ü cemal”, “hüsn ü ân” gibi ikililer içinde kullanılırdı.
Adın anlamı bu yüzden “güzellikle ilgili, güzelliğe ait”tir; Arapça yazımı حُسْنية biçimindedir. Kubbealtı'nda söze güzel bir başlangıçla girmeyi anlatan hüsn-i ibtida ve güzel okuma, diksiyon anlamındaki hüsn-i inşad gibi edebiyat terimleri de bu sözcükle kurulmuştur. Benzer adlar içinde Hüsnüye aynı adın ses uyumuna göre değişmiş söyleyişidir.