Hüsnü, Arapça ḥusn (güzellik) sözcüğünden gelir; özgün yazımı حُسْن biçimindedir ve Nişanyan Adlar anlamını “güzel” diye verir. Kayda göre sözcük, “...nın güzelliği” anlamı taşıyan sayısız bileşik adın ilk öğesidir ve bu bileşiklerden ayrılarak tek başına da ad olarak kullanılabilir. Sondaki ü, Farsça tamlamadaki bağlama sesinin ada kalmış hâlidir.
Hüsnügül ve Hüsnühâl gibi adlar bu bileşik ailesindendir. Hüs-nü iki heceli ve beş harflidir; ünlüyle bittiği için ek alırken araya y girer (Hüsnü'yü, Hüsnü'ye). Kadın adlarındaki Hüsniye ve Hüsnüye biçimleri de aynı kökü taşır. TDK sözlüğü adı kısaca güzel diye açıklar.