Hüryaşar, hür ve yaşar sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “özgür yaşar, özgür yaşayan”dır. Nişanyan Sözlük hürü Arapça ḥurr sözcüğüne bağlar; sözcük köle olmayan, azat edilip salıverilmiş kişiyi anlatır ve bu sözcüğün Aramicedeki “beyaz giysili, azatlı köle” anlamlı bir biçimden alındığını yazar. Yaşa- fiili ise Eski Türkçede “yeşermek, canlanmak, canlı olmak” demektir ve yaş “yeşil, canlı” sözcüğünden türemiştir.
Yaşar, Türkçede bilinen bir erkek adıdır; Hüryaşar bu tanıdık adın önüne hür sıfatını koyar. Üç hecede “hür-ya-şar” diye okunur ve iki r sesi adın başını ve sonunu bağlar. Benzer isimler arasındaki Hürdoğan aynı ilk parçayı kullanır; Bilbaşar ise -şar sesiyle biten, kulakta ona yakın duran bir addır.