Hurşit, Farsça ḫūrşîd ya da ḫurşîd sözcüğüdür ve güneş demektir. Kubbealtı Lugatı sözcüğü bu iki yazımla verir ve Bâkî, Nedim ile Enderunlu Fâzıl'dan örnekler aktarır; Nedim'in dizesinde dünyayı aydınlatan güneş, hurşîd-i cihan-tâb tamlamasıyla anılır. Nişanyan Adlar'a göre ad hem Farsçada hem Kürtçede kullanılır ve kısaca “güneş” demektir.
Bâkî'den aktarılan beyitte halkın güneşe bakan gözlerinin, ay yüzlü sevgiliyi hatırladığı için dolduğu anlatılır; güneş burada sevgilinin yüzünü hatırlatan bir benzetmedir. Enderunlu Fâzıl'ın dizesinde ise hurşîd-perest, güneşe tapan anlamında bir birleşik olarak geçer. Ad, sözlükteki d'li yazımın Türkçede t ile biten biçimidir; iki heceli yapısı ve ş sesi onu kısa ve belirgin kılar.