Hürsev, hür ile sev- fiilinin emir biçiminden kurulmuş görünür; olası anlamı “özgürlüğü sev”dir. Hür, Nişanyan Sözlük'e göre Arapça ḥurr'dan gelir; Türkçedeki erken örneklerden biri 15. yüzyıla ait Kanunname-i Âl-i Osman'dadır ve orada köle ile hür kişinin cezaları birbirinden ayrı tutulur. Sev- ise Eski Türkçe seb- ya da sev- fiilinden gelir ve Irk Bitig'de de geçer. Adın kendine ait bir sözlük maddesi yoktur, anlam öğelerden çıkarılmıştır.
Yazımı Hüsrev adına çok yakındır; ancak Hüsrev ü Şirin hikâyesiyle tanınan Farsça Hüsrev ile bir ilgisi yoktur, iki ad yazılırken harf sırasına dikkat etmek gerekir. Hürsev'in ünlüleri ü ve e'dir ve ad iki kısa heceden oluşur. Gürsev ve Görsev de -sev ile biten, benzer kuruluşta adlardır.