Hoşsen, hoş sıfatı ile sen zamirinden kurulmuş bir kız adıdır; ad “hoşsun, güzelsin” diye bir övgü sözü gibi okunur. Hoş, Vikisözlük'e göre Osmanlıca üzerinden Farsça xoš sözcüğünden gelir; güzel, hoşa giden, iyi anlamlarını taşır. Sen, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi aracılığıyla Ortak Türkçe *sen'e dayanan ikinci tekil kişi zamiridir; siz zamiri de aynı kökten türemiştir. TDK adı “güzelsin, hoşsun” anlamında bir ad olarak açıklar; zamir burada bir övgü cümlesi kurar.
Benzer isimler arasındaki Hoşsun aynı övgüyü ikinci tekil kişi ekiyle, Hoşses ise ses sözcüğüyle kurar; Cansen ve Dilşen de sen ya da şen ile biter. Hoşsen iki hecede okunur (Hoş-sen); ş ile s'nin art arda gelmesi nedeniyle iki sesin ayrı duyulması önemlidir. Ekler ince ünlülüdür: Hoşsen'e, Hoşsen'in.