Haver, Farsça ﺧﺎﻭﺭ sözcüğünden gelir ve TDK sözlüğünde doğu, güneşin doğduğu yön diye açıklanır. Nişanyan Adlar ise bu anlamın arkasındaki ilginç bir kaymayı not eder: xâwer sözcüğü aslında “batı” demektir. Buna karşın klasik şiirde hemen her zaman “doğu” ya da “güneşin doğuşu” anlamında kullanılmıştır. Nişanyan, “doğu ülkesi” anlamındaki Haverzemin tamlamasını da örnek gösterir.
Ad bugün şiir dilinde kazandığı anlamla, yani güneşin doğduğu yönle anılır; sözcüğün ilk anlamının tam tersine dönmüş olması ise ona küçük bir dil merakı katar. Ha-ver diye iki hecede okunan ad kız çocuğa verilir. Benzer isimler arasındaki Ahter de Farsça kökenli ve gökyüzüyle ilgili bir kız adıdır.