Hatem için Nişanyan Adlar iki ayrı köken verir. Birincisi erkek adlarında görülür ve Arapça ḥâtem (“hâkim, yargıç”) sözcüğüne dayanır; İslam öncesi Arabistan'da cömertliğiyle ün salmış şair ve yönetici Hâtem-i Tâî (ö. 578) bu adı taşır. İkincisi hem kadın hem erkek adlarında kullanılır ve Arapça hatem (“mühür”) ya da hatm (“son, bitirme, mühürleme”) sözcüklerinden gelir; “en sonuncu” anlamını taşır. Hâtem-i enbiyâ sözü de bu anlamla “peygamberlerin sonuncusu”, yani Hz. Muhammed demektir.
TDK sözlüğü iki kökü birlikte vererek adı mühür, cömert ve en sonuncu diye açıklar; cömertlik anlamı Hâtem-i Tâî'nin ünüyle ilişkilidir. Ha-tem diye iki hecede okunur. Hatemî ve Hatim aynı kayda bağlanan yakın biçimlerdir.