Hanüman, Vikisözlük'te Farsça kökenli bir sözcük olarak kayıtlıdır ve ev bark, ocak anlamına gelir. Sözcük bir ailenin yuvasını, birlikte yaşadığı evi ve bu evin düzenini anlatır. TDK'nin kaydı adı yuva, ocak, ev bark ile çoluk çocuk, ev halkı diye açıklar; yani anlam yalnız evi değil, evin içindeki insanları da kapsar. Kız adı olarak aileye ve yuvaya bağlılık fikrini taşır.
Hanüman üç hecede okunur (Ha-nü-man); kalın ünlüyle başlayıp ü ile incelir, son hecede yeniden kalınlaşır. Bu ünlü geçişi adı kulağa alışılmadık gösterebilir; ekler son heceye uyar: Hanüman'a, Hanüman'ın. Benzer isimler arasındaki Handan, Nagehan ve Cavidan da -an ile biten kız adlarıdır; Hıraman ise aynı -man sonunu paylaşır.