Hanif, Arapça حنيف yazılır ve Nişanyan Adlar'da “İbrahim'in dinine bağlı” diye karşılanır. Kayda göre bu sıfat Kur'an'da Hz. İbrahim'e yakıştırılır ve İslam geleneğinde farklı biçimlerde yorumlanmıştır. Nişanyan ilginç bir ayrıntı da verir: sözcüğün aslı olan Aramice kullanımda anlam “ehl-i kitaptan olmayan, putperest” idi. Vikisözlük ise adı inançlı, salih kişi diye açıklar.
Aynı sözcüğün bir dilde “putperest”, ötekinde tek Tanrı'ya yönelmiş kişi anlamı kazanması, Hanif'i anlam değişiminin ilginç bir örneği yapar. Ha-nif diye iki hecede okunur. Benzer isimler arasındaki Hatif ve Lâtif aynı -if sonunu taşır; Hanefi ise bu sıfatla da ilişkilendirilen bir başka addır.