Hamdi, Arapça hamd (“övgü, şükür”) sözcüğüne nispet eki getirilerek kurulmuştur ve Nişanyan Adlar'da “öven, hamd eden” diye karşılanır; özgün yazımı حمدى biçimindedir. Kayıtta kısa ama önemli bir not vardır: ad, Muhammed yerine kullanılmıştır. TDK sözlüğü ise adı Allah'a şükre ve övgüye ilişkin diye açıklar.
Bu bağ rastlantı değildir; Muhammed, Ahmet, Hamit ve Hamdi aynı h-m-d kökünden gelir ve hepsi övgü anlamını taşır. Nişanyan'ın notu, Hamdi'nin bu yakınlık sayesinde Muhammed adının yerini tutabildiğini gösterir. Ham-di diye iki hecede okunur ve sondaki i yüzünden ek alırken araya y girer (Hamdi'ye). Benzer isimler arasındaki Hamit de aynı köktendir.