Güzay, güz ve ay sözcüklerinden kurulmuş görünür ve “sonbahar ayı” diye okunabilir; TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı bu anlamla açıklar. Nişanyan Sözlük'e göre güz, Eski Türkçe kǖz “sonbahar” sözcüğünden gelir. 759 tarihli Uygur Kağan Yazıtı'ndaki “o yıl güz mevsiminde” sözü en eski tanıklarındandır; Kaşgarî de 1073'te sözcüğü sonbahar karşılığıyla verir. Ay ise Eski Türkçe āy biçimiyle hem gökteki ayı hem süre birimini anlatır; Orhun Yazıtları'nda “köpek yılı onuncu ay” diye bir tarih geçer.
Ay sözcüğünün bu iki anlamı nedeniyle ad, takvimdeki bir sonbahar ayı ya da güz göğündeki ay diye iki biçimde anlaşılabilir. Kız adı olarak kayıtlı Güzay, ses bakımından Gizay'a çok yakındır; yazımda ilk hecedeki ü'ye dikkat etmek gerekir. Y ile bittiği için ek alırken Güzay'ı, Güzay'a diye söylenir.