Buğday, ekmeğin yapıldığı tahılın adıdır ve ad olarak doğrudan bu sözcükten alınmıştır. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük Eski Türkçede buġday ve budġay biçimleriyle geçer; Kaşgarî, Barsgan halkının buġday diyemeyip budġay dediğini not eder. Moğolcadaki budaġan biçimi, sözcüğün asıl biçiminin budġay olabileceğini düşündürür. Sözlük, buğdayın “bitki sapı” anlamına gelebilecek butık sözcüğünden türemiş olabileceğini de anar, ama bunun kesin olmadığını açıkça belirtir.
Kaynaklarda adın kullanımına dair ayrı bir not yoktur; anlamı doğrudan tahıl adından gelir. Benzer isimler arasındaki Burçak da bir bitki adıdır, Boncuk ise gündelik bir nesneden alınmıştır. Yazıda ğ ile gösterilen ses hecenin sonunda kalır; ad “buğ-day” diye bölünür ve söylenirken ilk hece uzar.