Budunalp, budun ve alp sözcüklerinden kurulmuştur. Budun, Eski Türkçedeki bodun sözcüğünden alınmıştır ve halk, ulus, kavim demektir; Türkçeye geçerken ilk ünlüsünün u diye okunmasıyla bugünkü biçimini almıştır. Alp, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *alp sözcüğüne dayanır; bu eski biçimin hem zor, çetin hem de savaşçı anlamları vardır. Bugün yiğit, kahraman demektir. İki öğe birlikte ulusun yiğidi fikrini kurar ve TDK'nin açıklamasıyla örtüşür.
Alp ile biten adlar yiğitlik anlamını sona taşır; benzer isimler arasındaki Boranalp ve Buyrukalp bu yapıdadır, Budunal ise aynı ilk öğeyle kurulmuş başka bir addır. Budunalp üç hecede okunur (Bu-du-nalp); hece sınırı gereği n sesi son heceye geçer. Sondaki lp ünsüz kümesi adı kısa ve sert bir sesle bitirir; iki ya da üç heceli bir soyadı bu sesi dengeler.