Buyrukalp, buyruk ve alp sözcüklerinden kurulmuş bir erkek adıdır. Buyruk, Osmanlıcada buyuruk biçiminde de görülür ve buyurmak fiilinden, o da Ana Türkçe *buyur- (emretmek) kökünden gelir; yüzeysel olarak buyur- ile -uk ekinin birleşimidir. Anlamı emir, ferman ve egemenliktir. Alp, Ana Türkçe *alp'a dayanır; bu eski sözcük hem çetin, zor hem de savaşçı demektir ve bugün yiğit anlamında kullanılır. İki öğe birlikte emir veren bir yiğit fikrini kurar; TDK'nin açıklaması da bu doğrultudadır.
Buyruk ile başlayan adlar küçük bir aile oluşturur: Buyrukata, Buyrukbay ve Buyrukhan aynı ilk öğeyi farklı sözcüklerle birleştirir. Benzer isimler arasındaki Saltukalp ve Boranalp ise alp ile biter. Buyrukalp üç hecede okunur (Buy-ru-kalp); hece sınırında k sesi alp öğesine geçer, bu yüzden kulağa “kalp” gibi bir son gelir.