Günmutlu, gün ve mutlu sözcüklerinin birleşmesinden oluşan bir erkek adıdır. Mutlu, Vikisözlük'e göre Osmanlıcadan gelir ve yüzey yapısıyla umut sözcüğüne -lu ekinin getirilmesine denk düşer; mutluluğa erişmiş ve mutluluk veren anlamlarını taşır. Sözlük mutlu'yu hem kız hem erkek adı olarak kaydeder. Gün, Ana Türkçe *kün'e dayanır ve eski dilde güneş anlamını da taşır. TDK adı günleri sevinç ve mutluluk içinde geçen kişi diye açıklar; iki öğe bu anlamı doğrudan verir.
Günkutlu ile yalnızca tek harf farkı vardır; iki ad hem ses hem anlam bakımından birbirine çok yakındır. Benzer isimler arasındaki Enmutlu ve Ermutlu da mutlu ile biter. Gün-mut-lu diye üç hecede okunur ve ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Günmutlu'ya, Günmutlu'nun. Anlamı günlük dilden tanıdık olduğu için açıklama gerektirmez.