Günçiçek, gün ve çiçek sözcüklerinden kurulmuş Türkçe bir addır; olası anlamı “güneş çiçeği, gün ışığında açan çiçek”tir. Nişanyan Sözlük günü Eski Türkçe kün “güneş, gündüz” biçimine, çiçeği de Eski Türkçe çeçek sözcüğüne bağlar; Moğolcadaki çeçeg biçiminin Türkçeden alındığını ekler. Nişanyan Adlar ise Çiçek'in en eski Türk adlarından biri olduğunu yazar: efsanevi Kıpçak atası Kapçak Han'ın eşinin adıdır ve Dede Korkut hikâyelerinde Bamsı Beyrek'in sevgilisi Banu Çiçek'le anılır.
Aynı kaynağa göre Çiçek komşu Fars, Kürt, Ermeni ve Gürcü kültürlerinde de kadın adı olarak benimsenmiştir; Günçiçek bu eski adı gün sözcüğüyle genişletir. Üç hecede “gün-çi-çek” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Kırçiçek aynı sonu taşır; Akyipek ve Ağbilek ise başka Türkçe sözcüklerle kurulmuş kadın adlarıdır.