Gümüştan, gümüş ve tan sözcüklerinin birleşimidir. Tan, Osmanlıcadaki taŋ biçimi üzerinden Ortak Türkçe *taŋ'a dayanır; güneş doğmadan önceki alaca karanlığı, şafak vaktini anlatır ve Vikisözlük'te hem kız hem erkek adı olarak kayıtlıdır. Gümüş, Ana Türkçe *kümüĺ'den gelen eski bir maden adıdır. Şafak vaktinin gümüşü andıran solgun ışığı, iki sözcüğü doğal bir imgede buluşturur. TDK adı arılığı ve temizliğiyle şafak vaktini andıran kişi diye açıklar.
Tan ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Gülertan ve Ulutan da bulunur; Gümüştay ise yalnızca son harfiyle ayrılır. Gümüştan üç hecede okunur (Gü-müş-tan); ş ile t yan yana geldiği için iki ünsüz de belirgin söylenmelidir. Ekler kalın ünlülüdür: Gümüştan'a, Gümüştan'ın. Gümüş sözcüğü Vikisözlük'te kız adı olarak kayıtlı olsa da Gümüştan erkek adıdır.