Gülümşen, “gülüm” ve “şen” sözcüklerinin yan yana gelmesinden oluşmuş görünür; olası anlamı “şen gülüm, neşeli gülüm”dür. İlk parça, gül sözcüğünün birinci tekil kişi iyelik eki almış biçimidir; gül, Nişanyan Sözlük'e göre Farsça gul sözcüğünden gelir. Şen'in ise uzun bir geçmişi vardır: sözlük onu Orta Farsçada varsayılan *şēn biçimine bağlar, Ermenice şén “meskûn, mamur” ile eş kökenli sayar ve Süryanicedeki akraba sözcüğün “başarı, neşe” anlamını da taşıdığını belirtir.
Ad, gülümsemek fiiline ses olarak çok yakın durduğu için kulağa ilk anda “gülümsen” gibi gelebilir; yazımda ş harfinin korunması anlamı belirler. Üç hecede “gü-lüm-şen” diye okunur. Benzer isimler arasındaki Güldüren ve Gönülden de aynı uzunlukta, -en sesiyle biten Türkçe adlardır.