Gülbike, Farsça gül ile Tatarca bike (“hanım, prenses”) sözcüklerinden oluşur. Nişanyan Adlar'a göre Bike ve onunla kurulan Hasbike, Süyünbike, Aybike gibi adlar 1960'lara kadar yalnızca Kırım Tatarlarına özgüydü. 1970'lerden başlayarak bu adlar Türkiye'de geniş kesimler tarafından da benimsenmiştir. Gülbike de bu ailenin gül öğesiyle kurulmuş bir üyesidir. TDK sözlüğü adı güzelliği güle benzeyen kadın diye açıklar.
Kırım Tatar kökenli ailelerde ad, bu geçmişi nedeniyle ayrıca anlam taşıyabilir. Gül-bi-ke diye üç hecede söylenir ve ince ünlülerle yumuşak biter. Gülbikem biçimi aynı ada sevgiyle eklenen -m ekini taşır; Gülbanu ise gülü bir başka hanım unvanıyla birleştiren yakın bir addır.