Gönlüşen, “gönül” sözcüğünün iyelikli biçimi “gönlü” ile “şen” sözcüğünden kurulmuş görünür; olası anlamı “gönlü şen, neşeli yürekli”dir. Nişanyan Sözlük gönül sözcüğünü Eski Türkçede göğüs ve mecazen yürek anlamına gelen köŋül biçimine bağlar; Orhun yazıtlarında gözden yaş, gönülden ağıt gelmesini anlatan bir satırda geçer. Şen ise sözlüğe göre Ermenice şén ile aynı İrani kaynaktan gelir; o dilde meskûn, şenlikli yer anlamı vardır. Kubbealtı Lugatı şeni neşesi hâlinden belli olan, hayat dolu kişi diye açıklar.
Gönül sözcüğü ek alınca ortadaki ü düşer ve ad bu yüzden “gönlü” biçimiyle kurulur: “gön-lü-şen”. Benzer isimler arasındaki Gönülden aynı ilk öğeyi taşır; Gülseren ve Gökselen “-en” ile biten kız adlarıdır.